Ένα ακόμη γράμμα..

Ενα ακόμη γράμμα..Ενα ακόμη μέσα στα άλλα..Σκόρπιες λέξεις που ίσως και να μην αξίζουν τίποτα..Αξίζει όμως αυτό που περιγράφουν αυτές οι λέξεις, που είναι η αγάπη μου για εσένα..Νιώθω τόσο πλούσια σε συναισθήματα..Που θα έχω να σου δίνω όλη μου την ζωή..Θα έχω να σου δίνω αγάπη και στοργή..Νιώθω σαν πηγή που ποτέ δεν θα στερέψει..Ποτέ όσο βρίσκεσαι εσύ κοντά μου..Θα βρίσκομαι πάντα εδώ για να σε ξεδιψάω..Ακόμα και όταν δεν θα με βλέπεις..Δε θα με νιώθεις..Δεν θα υπάρχω..Δεν χρειάζεται να κάνεις κατι..Φτάνει που είσαι εδώ..Που σε νιώθω όσο ποτέ άλλοτε μαζί μου..θεε μου μην προδώσεις τα συναισθήματά μου..Είναι τόσο δυνατά..Και εσύ τα κρατάς ζωντάνα..Και τι δε θα έδινα για να κρατήσω ζωντανές αυτές τις στιγμες..Τις στιγμές που είμαστε ξενοιαστοι απο προβλήματα, καθαροί απο σκέψεις..Μόνο εγω και εσυ..Σε νιώθω τόσο έντονα τις φορές αυτες..Μπορώ και βλέπω καθαρά μέσα στα μάτια σου..Μπορώ να νιώσω την αγάπη σου..Την ανάγκη σου για έρωτα για ζεστασία και ηρεμία..Ολα γίνονται τόσο διάφανα..Μπορώ να δω την καρδια σου..να την αγγίξω..Είναι τόσο ζεστή...Και εσύ καις ολόκληρος καθώς επάνω μου γέρνεις και χιλίαδες άγγελοι σου τραγουδούν το πιο όμορφο τραγούδι..Το τραγούδι της ψυχής μου..Αυτό που δεν έχει λόγια..Και όμως το νοημά του είναι τόσο ξεκάθαρο..

Γεωργολοπούλου Μαρκέλλα