Παραμύθι ο έρωτας...

Μια φορά και έναν καιρό...Ηταν μια μικρή πόλη η παραμυθούπολη...Εκεί όλα ήταν γκρίζα και μουντά..Θόρυβος απο παντού μόλυνε την γαλήνη που ίσως κάποιοι μάταια αναζητούσαν..Οι άνθρωπαι κινούνταν σε γρήγορους ρυθμούς, αδιάφοροι με ανέκφραστα πρόσωπα,κάνοντας κάθε φορά τις ίδιες κινήσεις..Περπατόντας πάντοτε απο τους ίδιους δρόμους..Συναντόντας τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες παραστάσεις..Μέσα σε όλο αυτό το χάος και την βοή ξεχώριζε ο μελοδικός ήχος μιας νεαρής που χτένιζε στο παράθυρό της τα καστάνα (και όχι χρυσαφένια) μαλλιά της..¨Ηταν σα να είχε βγει απο κάποιο παραμύθι...Περίμενε να γνωρίσει τον πρίγκιπα της ζωής της πάνω σε ένα ασημί FIAT GRANDE PUNTO!....Περίμενε μέρες...Βραδια...Κοιμόταν,ξυπνούσε..Γνώριζε καθημερινά καινούριο κόσμο, μα ακόμα δεν είχε βρει αυτόν που αναζητούσε..Ενα Αυγουστίατιο βράδυ της χαμογέλασε η τύχη μα εκείνη δεν το είχε καταλάβει..!Καθώς σέρφαρε λοιπόν στο ιντερνετ και μιλούσε με τους φίλους της, της έπιασε κουβέντα ένας νεαρός ..Τι κρίμα που δεν μπορώ να δω το προσωπό του..Ισως και να είναι αυτός ο πριγκιπάς μου..Σκεφτηκε και χαμογέλασε αφού η συζήτηση μαζί του ηταν αρκετα ευχάριστη τόσο όσο να την κάνει να ξέχασει τα προβλήματά της και να γελάει σε κάθε του λέξη...Ηταν ο πρίγκιπάς της, μα εκείνη ακόμα αναρωτιόταν αν υπάρχει κάπου στην γη, ή θα έπρεπε να τον αναζητήσει στα όνειρά της..Κάτι μέσα της σκίρτιζε κάθε φορά που μιλούσανε..Οι μέρες κυλούσαν γοργά και δεν άργησε λοιπον να έρθει εκείνη που θα συναντιότουσαν για να γνωριστουνε απο κοντά..Μέχρι τότε πίστευε πως θα ήταν ωραία να κάνανε παρέα η ώρες περνούσαν όμορφα μαζί του..Με την πρώτη συνάντηση ένιωσε γοητευμένη με την παρουσία του και η καρδιά της άρχισε να ξεφεύγει απο τον συνήθη ρυθμό της..Επιτέλους το κατάλαβε, μα αρνούταν να το πραδεχτεί στον ευατό της..Ηταν τα πρώτα σημάδια...Σιγά σιγά χτύπησαν την πόρτα της καρδιάς της και τα δεύτερα..Οταν άρχισε απρόσμενα να την επισκέπτεται στα όνειρα της απο το πρώτο κιόλας βράδυ..Μα και πάλι έπειθε τον ευτό της πως αυτά δεν σήμαιναν τίποτε..Να και τα τρίτα και τα τέταταρτα σημάδια ηρθαν απρόσκλητα, όταν εκείνη ένιωθε πλέον εξαρτημένη απο την παρουσία του αφού δεν περνούσε μέρα που να μην τον επισκέπτεται στον χώρο εργασίας του, στην αρχή βρίσκοντας κάποια πρόφαση και στην συνέχεια κάνοντας επισκεψεις στα φανερά αφού όπως έλεγε και η ιδια ήθελε να περνάει τις ώρες της μαζί του..Είχε το αίσθημα της ζήλιας,της ανυπομονησίας, όταν πλησίαζαν η ώρες για να τον συναντήσει,της κρυφής χαράς που τρέλενε κάθε φορά την καρδούλα της..Ηταν πια ερώτευμενη..Και μπερδεμένη ταυτόχρονα...!Ολα βαίναν καλώς..Η μικρή πριγκίπισσα τον θαύμαζε..Τον κοιτούσε μεσ'τα μάτια..Ενιωθε υπέροχα μαζί του , ένιωθε ασφαλής σα να τον ήξερε χρόνια..Την έκανε πάντα να χαμογελάει και να ξεχνάει όλα της τα προβλήματα με έναν μαγικό τρόπο!..Χρώματα και αρώματα γέμιζαν την ζωή της..Μετρούσε τις ώρες για να ξημερώσει και να τον δει..Ομως αναρωτιόταν εάν και εκείνος αισθάνονταν το ίδιο για εκείνη..Μπέρδευε το μυαλό της..Αργούσε να ανοιχτεί..Η μάλλον... Η μικρή πριγκίπισσά μας είχε βιαστεί..Καταβάθος τις άρεζε όλη αυτή η αναμόνη..Την έκανε να τον θέλει ακόμα πιο πολύ...Να θέλει να το εξερευνήσει..Να μαθει για αυτον..Να γίνει κομμάτι της ζωης του..Ηδη απο την αρχή ήξερε πάρα πολλά..Και ας έκανε την ανήξερη, ή οτι καποια πράγματα τα άκουγε για πρώτη φορά!Με αυτα και με εκείνα μπήκε ο Οκτώβρης..Είχαν περάσει πολλές Κυριακές και τις είχαν καθιερώρει μέρες προβολής ταινίας..Ετσι λοιπον και εκεινη την Κυριακή..Η πριγκίπισσα ήταν σίγουρη για κάτι..Και έκρυβε μεγάλη χαρά μέσα της..Επιτέλους της φανερώθηκε ο καλός της!...Της ζήτησε να είναι μαζι..Μα τι άλλο να ζητουσε απο την ζωή της!Τα είχε όλα πια..Ξεχείλιζε απο ευτυχία!..Τα μάτια της έλαμπαν και εκείνη πίστευε πως ζει ένα όνειρο...Οι μέρες περνούσαν και εκείνη κάθε φορά τον ερωτεύονταν όλο και πιο πολύ..Ενιωθε έτοιμη πλέον να κάνει τα πάντα γι'αυτόν..Ηθελε μαζί του να κάνει καινούρια πράγματα..Να γνωρίσει νέους τόπους..Παραμυθένιους..Εκεί πίστευε πως άνηκαν.. Σε ένα παραμύθι..!Περνούσαν οι εβδομάδες...Περνούσαν και οι μήνες...Οχι πάντα ετσι ρόδινα όπως τα είχε φανταστεί...Πολλές φορές η καρδιά της μάτωνε..Τα μάτια της θόλωναν απο τα δάκρια..Αλλά τι νοημα έχει, αφού η αγάπη τα γιατρεύει όλα!...Και εκείνη υπόσχεται αιώνια αγάπη και αφοσίωση....

Γεωργολοπούλου Μαρκελλα (princess)

Το παραμύθι μου για εσένα...